გადაჭარბებული.

გუშინ მივხვდი, თუ ასე გავაგრძელებ – გადავიწვები, დიახ, ნათურასავით გადავიწვები, ავფეთქდები. არა, გუშინ არა ამას უკვე 7 წელი იქნება რაც მივხვდი, მაგრამ მე ჩემი თავი ძლიერი მეგონა, გუშინ კი გაავაცნობიერე, რომ მორჩა მე აღარ შემიძლია ამდენის გაძლება, არ ვარ ძლიერი!

მე უსუსური ვარ!

უსუსური ვარ დროების წინაშე.

უსუსური ვარ მათ წინაშე, ვინც ჩემთვის ძვირფასია, და დიახ სწორედ იმიტომ ვარ უსუსური, რომ ისინი ჩემთვის ძვირფასნი არიან.

გადაჭარბება ქართველებისთვის სიახლეს არ წარმოადგენს, ეს ჩვეულებრივი მოვლენაა, ქართველებს ხომ ყველაფერი გადაჭარბებული უყვართ, სიმღერაც, სმაც და ჭამაც, ხოდა მეც ასე ქართველურად მომივიდა.

გადავაჭარბე, ოღონდ არა ჩემს შესაძლებლობებს, მე მუშაობის დრო გადავაჭარბე. ამდენი დავალებები, სასწავლი, საკითხავი, საწერი მოკლედ ბევრი მომივიდა, საშინლად მჭირდება დასვენება. კარგი იქნებოდა ადრე მეფიქრა დასვენებაზე, მაგრამ ახლა ამის დრო არ მაქვს. თავის  დროზე უნდა მეზარმაცა, მაგრამ ვინ იფიქრებდა თუ ამასაც შეიძლებოდა ჰქონოდა თავისი პლიუსები.

მიზანი აღარ მაქვს.

აღარც მოტივაცია.

როგორც ანა ფრანკი წერს ” განწყობა ნულზე დაბალია”.

ჰმ… მაგრამ შემოდგომა-ზამთრისთვის არც ისე ცუდად ჟღერს, შესაფერისიც კია.

 

Advertisements